Selecteer een pagina

Werken met klei weer opgepakt

donderdag 11 maart 2021 | Nieuws

Afgelopen jaar heb ik het werken met klei opnieuw opgepakt. Dit jaar ben ik gestart met het maken van keramisch gebruiksgoed en unieke handgevormde tegels. Tussen 1980 en 1990 realiseerde ik meerdere monumentale beelden in klei.

Keramische vleugels

In 2020 heb ik het werken met klei opnieuw ter hand genomen. Naar aanleiding van 75 jaar vrijheid realiseerde ik in 2020 vijfenzeventig kleurige keramische vleugels die afgeleid waren van het beeld Tamen per Veniam dat in 1985 in de collectie van museum Kröller-Müller is opgenomen.

Handgevormde tegels

In 2021 ben ik gestart met maken van keramisch gebruiksgoed en unieke handgevormde tegels.

De vleugels, tegels en ander keramiek is binnenkort online te koop via tvdw-artproductions.nl.

Bekijk hieronder de werken in klei die ik tussen 1980 en 1990 gemaakt heb.

Enkelvoud Meervoud (1982)

 

Als bomen in een bos, mensen in een menigte: elke zuil is identiek en tegelijkertijd uniek anders. Negenenveertig kleizuilen gemaakt tijdens een artist in residencyperiode in het EKWC (Europees Keramisch Werkcentrum). In 1982 getoond bij galerie Nouvelles Images en vervolgens in het park bij het Provinciehuis in Zwolle. In1985 in het park van kasteel Groeneveld in Baarn en vervolgens op diverse andere locaties in het land. De zuilen zijn inmiddels verspreid her en der verspreid door Nederland en Duitsland.

Verzameling Retour (1984)

Aankoop provincie Overijssel | Locatie: Station Gramsbergen

Honderd meter ten noorden van het station in Gramsbergen staat in een grasveld langs het spoor het werk ‘Verzameling Retour’. Het is ontstaan t.g.v. de expositie de de Nederlandse Kring van Beeldhouwers in 1984 organiseerde in het Amstelpark in Amsterdam. Het beeld is gemaakt van cortenstaal en keramiek.

In het begin van de tachtiger jaren was ik geïmponeerd door de specifieke beladenheid van een plek. Hoe kan een beeld een plek sublimeren, bijzonder maken ? Wat is het idee achter de genius loci en hoe wordt die manifest ? Wat is het geheim van een plek? Hoe kan een beeld betekenis geven aan een plek?

Twee persoonlijke herinneringen vormen de basis van Verzameling Retour. Uit mijn kindertijd herinnerde ik me de koeien die samendromden als een van hen in de wei een kalf geworpen had. Hoe ze daar in een kring omheen gingen staan en het kleine kalverwonder nieuwsgierig bekeken. Die plek werd benoemd door hun saamhorigheid. Ze wilden niet wijken. Het leek alsof ze de nieuwkomer wilden beschermen tegen de buitenwacht. In de steenfabriek waar ik aan een nieuw beeld werkte kwamen uit de kleigroeve de karretjes opgetast met aarde binnenrollen. Via de transportband gingen forse moppen klei omhoog om na een aantal wendingen keurig in het gelid als bakstenen weer naar beneden te komen om tenslotte door het vuur te verstenen.

Zeven cortenstalen bogen staan in een kring. Op iedere boog rust een sliert keramische vormen die er letterlijk met veel kracht op gementen is. De constructie is een drager voor het organische stromen van de versteende amorfe stroom aarde. De zeven gekromde bogen boren met hun ijle verticale punten in de grond. Zoeken ze soms een manier om de klei te retourneren waar ie ooit in rauwe staat vandaan kwam?

De ronde grondvorm en het materiaalgebruik versterken het idee van een magisch ritueel: een mythisch centrum waarin alles samenkomt. De zeven cortenstalen bogen staan stevig in de grond verankerd en komen hoog in de lucht bijeen. Zij verbinden als het ware de lucht met de aarde. Vergelijk het met een open plek in het bos waar het licht door de bommen binnenvalt, een totempaal, een tabernakel in een kerk, een steen, een solitaire boom in het landschap, een kruisbeeld langs de kant van de weg: in alle culturen zijn mensen voortdurend bezig markeringen aan te brengen, grenzen, kaders, tekens aan te brengen: vorm te geven aan waar het een zich van het ander scheidt – of andersom – samenkomt.

Met materialen uit de aarde, met klei en ijzer, heb ik met Verzameling Retour een meditatief teken voor de aarde willen maken. Het beeld is een aankoop van de provincie Overijssel en maakt deel uit van het omvangrijke kunstprogramma Kunstlijn.

Die Flüsse, ah, die Flüsse… (1986)

 

Meer blogs

Ga toch koken mens!

Ga toch koken mens!

‘Ga toch koken mens,’ voegde wijlen Pim Fortuyn destijds zijn interviewer Wouke van Scherrenburg geërgerd toe. Met dit onversneden 'loop naar de pomp' was er prompt een gevleugelde uitdrukking geboren. Zo gemakkelijk ging dat nog 20 jaar geleden. Geen hoger recht dan...

Lees meer

Komt Tilburg beter uit de coronacrisis?

Komt Tilburg beter uit de coronacrisis? Afgelopen week was ik in gesprek met journalist en filosoof Ralf Bodelier in ‘De Betere Stad’ op Omroep Tilburg. Bekijk de video hieronder. https://www.youtube.com/watch?v=P27r5hYvUxo  

Lees meer