Kamer 18 – Nelly van Doesburg

In de zomer van 1920 ontmoette Theo van Doesburg zijn toekomstige derde echtgenote Nelly van Moorsel (Den Haag, 1899 – Meudon, 1975) die pianiste was en danseres. Het stel doorkruiste in de loop der jaren heel Europa en trouwde in 1928. Als pianiste had Nelly zich getooid met de naam Pétro van Doesburg en op een der wanden van de naar haar vernoemde kamer is dan ook de bladmuziek ‘Marcia Muziale per un Coccodrillo’ van Vittorio Rieti aangebracht, een componist die zij graag ten gehore bracht. De krokodil uit de titel is in de vorm van een geprinte krokodillenhuid op twee wanden ertegenover verschenen. Haar pianospel krijgt vorm in een vleugelpiano die aan touwtjes naar beneden daalt. Bij de entree is een quote van Nelly te lezen. Het ‘onmisbare dadaïstische muziekinstrument van Europa’ zoals Nelly destijds in kunstenaarskringen werd genoemd zette zich na de dood van Van Doesburg in voor het beheer van zijn nalatenschap. Lena Milius, de tweede echtgenote van Van Doesburg, die de administratie van stichting De Stijl onder haar hoede had steunde haar daarin. Na de vroegtijdige dood van Theo van Doesburg leefde Nelly tot haar dood in hun atelierwoning in Meudon.